Riccardo Rosa wyjaśnił: „Popyt krajowy pozostaje wciąż zbyt słaby, mimo że mamy do czynienia z ‚plusikiem‘; brak oznak poprawy w branży motoryzacyjnej oraz ‚niepewność związana z Made in USA‘ to krytyczne czynniki, które towarzyszą codziennemu życiu włoskich producentów, którzy martwią się o bliską przyszłość. Kluczowe będą instrumenty polityki gospodarczej, które władze rządowe obecnie ustalają na okres 2026–2027.”
W trzecim kwartale 2025 roku wskaźnik zamówień dla maszyn narzędziowych opracowany przez Centro Studi & Cultura di Impresa UCIMU–SISTEMI PER PRODURRE wykazał stabilność na poziomie +1,1 % w porównaniu do okresu lipiec–wrzesień 2024. Absolutna wartość wskaźnika wyniosła 53,3 (podstawa 100 w roku 2021). W szczególności zamówienia z rynku krajowego wzrosły o 12,4 % w porównaniu do trzeciego kwartału 2024, osiągając wartość absolutną 15,4. Na rynku zagranicznym wartość zamówień spadła o 7,7 % w porównaniu do tego samego okresu roku ubiegłego. Absolutna wartość wskaźnika wyniosła 87,1.
Riccardo Rosa, prezydent UCIMU–SISTEMI PER PRODURRE, stwierdził: „Chociaż najnowsze badanie wskaźnika UCIMU potwierdza pozytywny rozwój popytu krajowego, absolutna wartość wskaźnika pokazuje, że wciąż jest on bardzo słaby. W rzeczywistości spadek aktywności zagranicznej jest tylko nieznacznie równoważony przez ożywienie na rynku krajowym.”
„Kontekst, w którym obecnie działamy – kontynuował Riccardo Rosa – jest niezwykle trudny. Europa mocno cierpi z powodu kryzysu niemieckiego oraz geopolitycznej niestabilności wywołanej konfliktem między Rosją a Ukrainą. W szczególności przejście na silniki elektryczne doprowadziło do znacznego spadku działalności przemysłowej: europejscy producenci samochodów nie inwestują, ponieważ nie wiadomo, co przyniesie przyszłość, a firmy z łańcucha dostaw niemal codziennie ogłaszają zamknięcia zakładów i redukcję zatrudnienia.”
„Z drugiej strony widzimy, że włoscy producenci nie mogą zrekompensować spadku aktywności w naszym najważniejszym sektorze sprzedaży, czyli przemyśle motoryzacyjnym, inwestycjami w tzw. alternatywne branże. Z tego powodu uważamy za kluczowe – aby odeprzeć widmo przemysłowej degradacji starego kontynentu – wydłużenie okresów przejściowych do zielonej mobilności oraz przeprowadzenie gruntownej analizy alternatywnych form napędu na poziomie instytucji UE, które zapewnią niskie emisje, a jednocześnie zabezpieczą produkcję, zakłady i miejsca pracy.”
„Patrząc przez ocean – powiedział prezydent UCIMU – Stany Zjednoczone jak dotąd radzą sobie dobrze. Zauważamy jednak, że niektóre włoskie firmy mają trudności z dostarczaniem maszyn do USA – spowodowane cłami. Również w tym zakresie panuje duże zaniepokojenie, ponieważ postawa rządu USA wywołała znaczne niepewności na rynku międzynarodowym, co w rzeczywistości doprowadziło do spowolnienia działalności eksportowej, co wyraźnie pokazuje nasz wskaźnik zamówień.”
„Wiemy – powiedział na koniec prezydent Riccardo Rosa – że na poziomie krajowym Ministerstwo Przemysłu i Made in Italy oraz Ministerstwo Finansów i Gospodarki obecnie pracują nad przedstawieniem nowego programu polityki przemysłowej, który ma wspierać firmy w nadchodzących dwóch latach. Niezadowalające doświadczenie z programem 5.0, który dopiero w swojej końcowej fazie przyniósł interesujące wyniki, powinno być przestrogą, aby w przyszłości firmy miały do dyspozycji naprawdę użyteczne i skuteczne narzędzie wspierające modernizację włoskich zakładów produkcyjnych.”
„Popieramy pomysł jednolitego rozwiązania, chociaż dla nas lepszym rozwiązaniem byłoby roszczenie o zwrot podatku. Domagamy się jednak, aby wprowadzono element bonusowy, który byłby powiązany z produkcją w UE. Kluczowe będą również okres obowiązywania i finansowanie, które muszą wspierać transformację naszych zakładów w fazie, w której AI i cyfryzacja, jeśli będą odpowiednio wykorzystane, mogą mieć znaczenie. Co do okresu obowiązywania – zakończył Riccardo Rosa – domagamy się, aby środek wszedł w życie na początku roku, aby uniknąć nadmiernego czasu oczekiwania, który już doświadczyliśmy w programie 5.0. Jeśli chodzi o środki finansowe, presja azjatyckiej oferty oraz ogólna niestabilność – główny czynnik wstrzymania inwestycji w dobra inwestycyjne – wymagają poważnej interwencji w zakresie zasobów gospodarczych, aby wspierać konkurencyjność włoskiego przemysłu przetwórczego.”
Kontakt:
